Wat leren jongens vandaag over mannelijkheid? Naar aanleiding van de WK-finale deel ik een bredere reflectie over opvoeding, rolmodellen en de mannen die we samen helpen vormen.

Recent mocht ik samenwerken met One. rond het thema: rust. Een onderwerp dat me diep raakt. Niet alleen als professional, maar ook als moeder en mens. Want hoe meer ik werk met ouders en gezinnen, hoe meer ik zie dat veel ouders verlangen naar rust in het gezin. Minder strijd. Meer verbinding. Meer zachtheid in het dagelijks leven met kinderen. Toch proberen we die rust vaak eerst buiten onszelf te creëren. Met routines. Met opvoedstrategieën. Met nog meer informatie over hoe

Afgelopen zondag was het Moederdag in Portugal. Komende zondag vieren we het onder andere in Nederland. En eerlijk? Ik heb altijd een dubbel gevoel gehad bij Moederdag. Niet omdat ik het niet mooi vind. Integendeel. Ik smelt van de kleine handjes die een knutselwerkje vasthouden alsof het het grootste kunstwerk ter wereld is. Van scheve hartjes, glitters op de keukentafel en briefjes waarop staat: “Liefste mama.” Ik hou van de knuffels. Van de kusjes. Van de trotse gezichtjes

Wanneer ik ouders vraag wat zij hun kinderen later hopen mee te geven, krijg ik zelden antwoorden als goede cijfers, een succesvolle carrière of een groot huis. Veel vaker hoor ik woorden als liefde, veerkracht, vertrouwen, eerlijkheid, respect of verbondenheid. We verlangen ernaar dat onze kinderen opgroeien tot mensen die stevig in het leven staan, die zichzelf kennen en die vanuit hun hart kunnen bijdragen aan de wereld om hen heen. En toch merk ik dat we in het dagelijks

Wat verstaan we eigenlijk onder spirituele opvoeding? In dit artikel ontdek je waarom spiritualiteit niets te maken hoeft te hebben met religie of overtuigingen, maar alles met verwondering, verbinding en de innerlijke ontwikkeling van een kind.

Het is een thema dat steeds opnieuw terugkomt in mijn MOM Talks, oudergroepen en individuele begeleiding. Ouders die zeggen: “Ik wil het goed doen.” “Ik ben bang om fouten te maken.” “Ik wil mijn kind niet tekortdoen.” “Wat als ik te streng ben?” “Wat als ik te zacht ben?” En onder al die vragen voel ik vaak hetzelfde: angst. Niet omdat ouders zwak zijn. Niet omdat ze falen. Maar omdat veel ouders vandaag opvoeden onder enorme druk. Druk van meningen. Druk van social media. D

De natuur heeft mij iets geleerd wat geen enkel opvoedboek ooit zo helder heeft kunnen uitleggen. Je kunt een zaadje iedere dag water geven. Je kunt zorgen voor vruchtbare grond, voldoende licht en een veilige plek om te groeien. Je kunt het beschermen tegen de kou en met aandacht verzorgen. Maar hoe graag je ook zou willen, je kunt het niet sneller laten groeien. Iedere keer wanneer ik door een bos wandel of stilsta bij een oude eik, word ik opnieuw herinnerd aan die eenvoud

Het is een onderwerp dat vaak terugkomt in gesprekken met ouders. Vooral met bewuste ouders. Ouders die liefdevol willen opvoeden. Die hun kinderen ruimte willen geven. Die het anders willen doen dan vroeger. En toch hoor ik vaak zinnen zoals: “Ik voel me schuldig als ik nee zeg.” “Ik wil mijn kind niet teleurstellen.” “Ik wil geen strenge ouder zijn.” “Ik twijfel of ik te hard ben.” “Ik geef vaak toe om strijd te vermijden.” Misschien herken je dat. Je weet dat grenzen belan

Ik voel het steeds vaker. In mijn werk met ouders. In gesprekken op schoolpleinen. En ook thuis, als moeder van drie kinderen. Deze generatie kinderen vraagt iets anders van ons. Niet omdat kinderen “moeilijker” zijn geworden. Niet omdat ouders falen. Maar omdat veel oude opvoedmodellen niet meer aansluiten bij wie kinderen vandaag zijn, en bij wat deze tijd van ons vraagt. Waar vroeger gehoorzaamheid centraal stond, vraagt deze generatie om verbinding. Waar vroeger aanpassen