top of page

Moederdag voorbij de commercie: een ode aan alle vormen van moederschap

Afgelopen zondag was het Moederdag in Portugal.

Komende zondag vieren we het onder andere in Nederland.


En eerlijk?


Ik heb altijd een dubbel gevoel gehad bij Moederdag.


Niet omdat ik het niet mooi vind. Integendeel.


Ik smelt van de kleine handjes die een knutselwerkje vasthouden alsof het het grootste kunstwerk ter wereld is.

Van scheve hartjes, glitters op de keukentafel en briefjes waarop staat:


“Liefste mama.”


Ik hou van de knuffels.

Van de kusjes.

Van de trotse gezichtjes wanneer kinderen eindelijk hun “geheime verrassing” mogen geven.


Dat zijn momenten die je hart raakt.


En tegelijk voel ik ook iets anders.


Dat Moederdag in veel opzichten heel commercieel is geworden.

Alsof moederschap samengevat kan worden in bloemen, ontbijtjes en cadeaus.


Net zoals kerst ooit veranderde van een moment van verbinding naar een marketingmachine, voelt Moederdag soms alsof het meer draait om consumeren dan om werkelijk stilstaan.


Terwijl moederschap… zoveel dieper gaat dan dat.


Image from Fizkes
Image from Fizkes


Moeders zijn vaak de stam van de boom

In mijn werk met gezinnen zie ik het steeds opnieuw.


Moeders die dragen.


Niet alleen letterlijk.

Maar emotioneel.

Energetisch.

Praktisch.

Mentaal.


Moeders die aan alles denken.

Die de sfeer in huis bewaken.

Die troosten.

Die organiseren.

Die voelen wat niemand uitspreekt.

Die zichzelf vaak als laatste zetten.


En dat geldt niet alleen voor biologische moeders.


Ik denk vandaag ook aan bonusmoeders, oma’s, tantes, pleegmoeders...

Vrouwen die zorgen voor kinderen die niet biologisch van hen zijn...

Vrouwen die als een moeder liefhebben, begeleiden en dragen.


Want moederschap is meer dan geboorte geven.


Het is ook voeden.

Dragen.

Aanwezig zijn.

Liefhebben.



En ik denk ook aan de vrouwen voor wie deze dag pijn doet

Want niet iedereen beleeft Moederdag als een lichte dag.


Ik denk aan vrouwen die een kindje verloren.

Aan vrouwen die verlangen naar een kind

Aan vrouwen die geen moeder konden worden

Aan moeders die hun kinderen moeten missen

Aan vrouwen die in stilte verdriet dragen dat de buitenwereld niet ziet


Voor sommigen opent deze dag liefde.

Voor anderen opent het gemis.


En beide mogen bestaan.



Elke dag is eigenlijk Moederdag

Hoe ouder ik word, hoe meer ik voel:


moederschap leeft niet op één dag per jaar.


Het leeft in de boterhammen die gesmeerd worden terwijl iedereen nog slaapt.

In de vermoeidheid die niemand ziet.

In de knuffels midden in de nacht.

In het blijven geven, ook wanneer je zelf leeg bent.

In het telkens opnieuw proberen.

In de onzichtbare zorg die een huis draagt.


Moederschap zit vaak in de kleinste dingen.


En precies die dingen krijgen niet altijd applaus.



De kracht van het vrouwelijke in een wereld die haast

Wat ik misschien nog het meest bijzonder vind aan moeders…

is hun vermogen om verbinding te creëren.


Om een veilige plek te maken.

Om zachtheid te brengen in een harde wereld.

Om te blijven liefhebben, zelfs op moeilijke dagen.


En toch leven we in een maatschappij die vaak productiviteit hoger waardeert dan zorg.


Terwijl zorg de basis van alles is.


Zonder zorg groeit niets.


Niet een kind.

Niet een familie.

Niet een samenleving.



Wat ik mijn kinderen hoop mee te geven over Moederdag

Ik hoop niet dat mijn kinderen later denken dat Moederdag draait om dure cadeaus.


Ik hoop dat ze begrijpen hoe waardevol zorg is, hoe krachtig zachtheid kan zijn en hoe belangrijk het is om mensen die dragen écht te zien.


En ja…


ik zal de tekeningen bewaren.

De geknutselde hartjes.

De bloemen die half verwelkt thuiskomen uit schooltasjes.


Omdat daar iets in zit wat niet gekocht kan worden:


liefde in haar puurste vorm.



Misschien mag Moederdag ook een uitnodiging zijn om even stil te staan.


Niet alleen bij wat je geeft aan anderen.

Maar ook bij wat jij nodig hebt.


Vraag jezelf eens af:

  • Waar draag ik te veel alleen?

  • Waar mag ik zachter zijn voor mezelf?

  • Voel ik me werkelijk gezien in alles wat ik draag?

  • Hoe kan ik mezelf vandaag ook een beetje moederen?




Tot slot

Vandaag wil ik alle vrouwen eren die dragen.


Zichtbaar of onzichtbaar.

Luid of stil.

Met kinderen dichtbij of alleen in hun hart.


Jullie liefde maakt verschil.

Elke dag opnieuw.


Niet alleen op Moederdag.


Maar in al die kleine momenten waarop jullie een veilige plek creëren in deze wereld.


En misschien is dát de echte betekenis van Moederdag.



Aan alle moeders, bonusmoeders, oma’s, tantes en dragende vrouwen:


Ik zie jullie.



En ik ben benieuwd:


✨ Wat betekent moederschap voor jou?


Ik nodig je uit om jouw gevoel of ervaring te delen... misschien raakt jouw verhaal ook iemand anders.

Opmerkingen


bottom of page