Gisteren was het Wereldwijde Vriendschapsdag , een dag die me doet stilstaan bij hoe essentieel vriendschap is, en hoe bijzonder het is om dat proces bij kinderen van dichtbij te mogen volgen. Ik werk met ouders, ik ben zelf moeder, en keer op keer zie ik het gebeuren: Vriendschap raakt. Het raakt kinderen én ouders. Omdat het ons herinnert aan een diepe menselijke behoefte: gezien, begrepen en geliefd worden, gewoon zoals we zijn. Maar vriendschap bij kinderen is niet statisch. Het verandert...

Ik werk met ouders. Ik ben zelf moeder. En telkens opnieuw zie ik hetzelfde gebeuren: we denken dat wij de opvoeders zijn — de gidsen, de...

Vakanties zijn bedoeld om op te laden, te verbinden, te genieten. En toch hoor ik vaak in mijn praktijk — en herken ik soms ook bij...